Biltse Motorrijders Vereniging
Biltse Motorrijders Vereniging
Je kunt ook naar de overzichtspagina gaan, waar alle fotoalbums (vanaf 2010) bij elkaar staan.
Ondanks dat de temperatuur aan de frisse kant was, de wind duidelijk aanwezig was en er ook nog kans was op een buitje, namen velen dit voor lief getuige de flinke opkomst voor de eerste toertocht van 2010. De eerste helft van deel 1 was erg bekend (Bilthoven, Westbroek, Maarssen, helemaal langs de Vecht naar Loenen, richting Abcoude) waarna de 2e helft via de kleine binnenwegen langs diverse watergangen ons naar het AC Restaurant in Bodegraven bracht. Hier werd de lunch genuttigd wat op zich best aardig verliep. De uitsmijter was favoriet en de dames achter de bakplaat konden 's avonds waarschijnlijk geen ei meer zien, laat staan tikken. Wat ik (lees: secretaris/webmaster) altijd wel jammer vind, is dat zo'n wegrestaurant nauwelijks charme heeft. Volgende keer toch maar weer een iets knussere tent opzoeken.
Na ongeveer een uur was iedereen aan het uitbuiken en kon de stoet weer van start voor deel 2. Door wat drukkere verkeerspunten, werd de groep in meerdere groepjes gescheiden, die pas vele kilometers verder weer samengevloeid was. Gelukkig maar want toen de dijkwegen in zicht kwamen, geeft dat wel een supermooi beeld. Bovendien werd de groep geleid door een Yamaha FJR1300 (voorzitter Jos) en ook afgesloten door een FJR1300 (secretaris René).
Het laatste stuk verliep via de snelweg, waarbij ik bij de laatste rotonde bijna van z'n fiets werd gereden, door een (blijkbaar) blinde automobilist. Het ABS doet het in ieder geval... De groep had hierdoor een kleine voorsprong gekregen die je met een normale rijstijl niet meer dicht kan rijden. Dus kwam ik ook iets later aan bij de Qwibus. Uiteraard nog even wat gedronken en gebabbeld om een succesvolle clubdag af te sluiten.
Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Ik had besloten vandaag (donderdag 15 april) de route alvast te gaan verkennen waarbij ik werd vergezeld van Jos. Er stond genoeg wind, het was wolkenvrij en de temperatuur zou richting de 15 graden gaan. Perfect dus. Nadat ik m'n FJR subtiel had laten beplakken met speciale reflectiefolie, reed ik om elf uur bij Jos voor. Effe een bakkie koffie en daarna van start. Op de laptop had ik al gezien dat dit een pittige route zou gaan worden, door de vele slingerweggetjes die meestal wel vervuild zijn door de landbouwvoertuigen. Goed kijken en de schoonste rijlijn kiezen dus.
Via Zeist naar Bunnik en binnendoor naar Cothen is bekend terrein, waarbij eerst Jos en daarna ik even werd geattendeerd op losse steentjes precies in een bocht en in de rijlijn. Op exact hetzelfde punt notabene. Een iets opzij glijdend voorwiel was het gevolg, maar we hielden de glimmende kant boven. Na Cothen weet ik niet meer welke dorpen we hebben gezien, maar het waren er volgens mij best wel veel. Waar er ook heel veel van waren: slingerweggetjes, vergezichten, landhuizen, lammetjes, vliegend ongedierte en dijken. We hebben twee keer een inrijverbod genegeerd (ach ja) en zo eindigde deel 1 in Tiel. De lunch? Tja, uitsmijter uiteraard.
Deel 2 was nóg indrukwekkender en de route voerde ons over de prachtigste weggetjes en door pittoreske dorpjes. Het ene foto-moment wordt overtroffen door een volgende. Alvorens wij de snelweg opdraaien, worden we nog even beloond met een paar wegen waar je even lekker het gas kán opentrekken. Tot slot nog wat slingerweggetjes en dan is het gedaan met de pret: A2 en A27.
Inmiddels is ook deze clubrit achter de rug en kunnen we deze dag als zeer succesvol archiveren. Zo'n 45 deelnemers verzamelden zich vanaf tien uur bij de Qwibus, om te genieten van felle zonnestralen, de gepoetste motoren, de gratis koffie, de gezelligheid en van elkaar natuurlijk. Om kwart voor elf vertrok de toergroep richting Bilthoven en verder. blauwe hemel, weinig wind, rondom de 18 graden, geen schades en alleen maar blije gezichten en een paar zere konten.
Bij "De Betuwe" in Tiel was het terras helaas al vol (ondanks vooraf gereserveerd), waardoor we in een klein zaaltje werden gedeponeerd. Een aantal zocht hun heil elders, zoals op de parkeerplaats of op het "bordes". En er was genoeg te zien en te bewonderen. Zoals de 300 trikes, trikes en nog eens trikes. De ene ingetogen en eenvoudig, de andere voorzien van alle denkbare accessoires.
De tweede helft van de tocht verliep op de smalste weggetjes die je je maar kan voorstellen en door pittoreske dorpjes waar de tijd nog steeds stil leek te staan. In een gezapig tempo, want hard kan èn wíl je gewoon niet daar. Omdat de temperatuur in het motorpak toch wel warm was, werd er besloten alvorens de snelweg op te draaien, een korte stop in te lassen om de droge kelen te bevochtigen en een beetje af te koelen. Dat was wel lekker...
Het was best een pittige tocht aangezien er zo'n 150 km op overwegend de kleine binnenwegen en smalle dijkweggetjes er geslalomd moest worden tussen alle wielrenners, fietsers, wandelaars en zondagsrijders. En tóch om half vijf weer "thuis"...
Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Wederom een verhaaltje van eigen hand, aangezien voorzitter Jos en secretaris René van de partij waren. Dat kón natuurlijk ook haast niet anders want het was superlekker weer voor een stukkie motorrijden.
Om tien uur moest er verzameld worden op het parkeerterrein. Ik was aan de vroege kant waardoor ik nog tijd had om Jos op te halen, die nogal blij verbaasd keek toen ik voor kwam rijden. Iets voor tienen reden wij bij RB Motoren het terrein op. En we waren niet de eersten want we stonden in een heuse file. Aangezien je je vantevoren moest aanmelden, werd je afgevinkt op de lijst bij de toegangscontroleman, die ons tevens aan een parkeervak koppelde. Afgevinkt en wel parkeerden wij onze FJR's in vak 3. Een verdere indeling was er niet dus in onze groep kon van alles zitten. Des te groter was de verrassing dus.
Samen met nog zo'n 80 deelnemers, genoten we van de gezellige sfeer. Tijd voor een bakkie koffie... Helaas, het apparaat had ineens de geest gegeven, het kon waarschijnlijk de explosieve vraag niet meer aan. Balen. Dan maar weer naar buiten, ook niet erg. Zo ontdekten wij een paar bekende gezichten van onze motorclub, o.a. Ad Maas, Daniëlle Jansen en Henny Elshoff. Wij hebben ons vermaakt met het kijken naar de verscheidenheid van motoren en deelnemers. Iedere bevolkingsgroep en iedere leeftijdscategorie was vertegenwoordigd, evenals het soort motoren. Het lijkt de BMV wel...
Rond elf uur vertrok de eerste twee groepen, ieder onder leiding van een RB-voorrijder. Tien minuten later vertrok de tweede groep, met RB-voorrijder, etc etc... Toen onze groep aan de beurt was, bleek dat er iets ontbrak: de RB-voorrijder. Ja hoor, hebben WIJ weer!... En aangezien de organisatie zag dat wij GPS op het stuur hadden zitten, kon je natuurlijk wachten op de vraag, of wij misschien wilden voorrijden. Nu waren wij op de hoogte welke route er ongeveer verreden ging worden (insider information) dus op zich was dat nauwelijks een probleem. Ware het niet dat RB Motoren onze "Groene Hart"-route had ingekort, en díe hadden wij dus niet... En ineens kwam onze bedoelde voorrijder aanrijden. Het feit dat hij veel te laat was, maakte ons helemaal niets uit, want ook hij reed op een mooie champagne-kleurige Yamaha FJR 1300A... En dat maakt iedere dag goed, heheheh.
De tocht ging van start, een sliert van zo'n 14 motoren, door Groenekan, langs Utrecht Overvecht naar Maarssen, langs de Vecht via Breukelen naar Loenen. En toen raakten we van "onze route", logisch want de RB-route was ingekort. Pauzeplaats was ons ook onbekend dus we lieten ons verder verrassen. Na een belangrijke wegafsluiting en wat onverwachte omleidingen bleek ook onze voorrijder het spoor bijster te zijn omdat zijn GPS op tilt was geslagen, in ieder geval deed hij een tijdje even niets meer. Lastig maar volgens mij had niemand het echt in de gaten. Na ruim twee uur rijden begonnen de meesten zichtbaar te snakken naar een pauze (zelfs ik) omdat het toch best wel warm weer was. Een noodstop werd ingelast om de benen te strekken, het achterwerk te masseren en een peukie te roken bijvoorbeeld. Ondertussen was Jos met de voorrijder in gesprek inzake de geplande pauzeplek. Even later werd de globale lokatie in de GPS gezet en de route hierheen gevolgd, echter werd het doel niet gevonden, dus werd er doorgereden totdat we wel een uitspanning zagen waar je èn goed kon lunchen èn zitten op het terras. Uiteindelijk werd er een pannenkoekenhut gevonden waar drank en spijs dankbaar genuttigd kon gaan worden. Ik had me ook opgegeven voor de BBQ straks, dus besloot ik nu alvast voor een toetje te gaan: ijs met aardbeien en slagroom...
Anderhalf à twee uur later kropen we weer op de motoren. Ik had de voorrijder aangeboden om als hekkesluiter te fungeren, waarvan hij dankbaar gebruik maakte omdat mijn koplampen een niet te missen ijkpunt zijn (2x bi-xenon). Deel twee van de route was uitdagend te noemen, gezien de vele zeer smalle, kronkelige twee-richtingswegen, met te veel onoverzichtelijke of gewoon blinde bochten, waardoor de gemiddelde snelheid zelfs voor mij te laag was. De enorme hoeveelheid aan wandelwagens, loslopende honden en bejaarden, breeduit fietsende ouderen en de bijna stationair voortsukkelende koekblikken vóór ons, maakte het genieten van de prachtige omgeving eigenlijk onmogelijk. Jammer...
Rondom vijf uur arriveerde onze groep bij RB Motoren, waar de BBQ al helemaal op gang was. De dorst werd gelest door een beker fris naar binnen te gieten, Jos at niet mee en keerde huiswaarts en ondertussen waren Martin en Dennis sportief per auto ter plekke gekomen om aan te schuiven. De BBQ was uitstekend, het vlees en de vis werd voor iedereen persoonlijk gebakken, het bier en het fris werd voor iedereen persoonlijk geschonken en zat ook bij de prijs in. Wel zo handig. Nog een paar bekenden werden waargenomen en het was erg gezellig. De verhalen waren zó sterk, dat bij mij de tranen in de ogen spronken. Of was het de niet te ontwijken rook van de smeulende boomstammen?...
Al met al was het een zeer geslaagde dag en bij deze wil ik iedereen van RB Motoren dan ook hiervoor hartelijk bedanken!! En hier volgt een heel aardig gelukte foto-impressie. Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Het is weer voorbij en wat heeft iedereen genoten! Henk van de Klomp is direct na thuiskomst, in de pen geklommen en heeft een erg leuk verslag gemaakt van het extra lange weekend in de prachtige Harz...
Eindelijk was het dan zover, het lange weekend naar het Harzgebergte stond te beginnen. Donderdagavond bagage brengen bij ons clubcafé, de Qwibus, waar de sfeer al aanwezig was. Het weer zag er goed uit, dus het beloofde een mooi weekend te worden voor de leden die meegingen. Leuk om te zien dat er ook leden kwamen die niet mee gingen, maar om ons een goede reis toe te wensen...
Vrijdagmorgen was het dan zover, vertrek naar Zevenaar, waar het verzamelpunt was, om vandaar in drie groepen naar Hahnenklee te rijden. Het beloofde een mooie rit te worden voor ons, dus de stemming zat er goed in. Dat was achteraf gezien maar goed ook, want het bleek toch een pittig ritje te zijn, zeker voor mij als buitenlandbeginner, maar het was toch mooi, al had ik soms het gevoel dat onze navigator (Tom T. alias G. Armin) ons toch wat extra kilometers wilde laten maken, maar de moed zonk ons niet in de schoenen (lees: laarzen), na de nodige tank- en koffiestops gingen we omstreeks twee uur lunchen, wat een gezellig gebeuren werd, wat tot gevolg had, dat het wel een lange stop bleek te worden. Om drie uur werd de reis weer vervolgd voor de laatste etappe. Het landschap werd steeds heuvelachtiger en het bochtenwerk leuker, zeker voor een onervaren bergrijder als ik, maar door lekker achter Jos aan te tuffen kon ik het goede voorbeeld snel in mij opnemen, wat tot gevolg had dat het naar meer begon te smaken. Na een reis van ongeveer 11 uur kwamen we rond kwart over zeven moe maar voldaan aan bij het hotel, waar de snellere jongens en meiden ons al met een lekker glas bier in de hand stonden op te wachten. Na het heerlijke avondeten werd er nog een laat avondje van gemaakt waarbij de verhalen van de afgelopen rit werden uitgewisseld en plannen voor de volgende dag werden gemaakt.
Zaterdag ging ieder zijn eigen weg, alleen of in een klein groepje. Ik ging met Jan, Jan en An naar Goslar, een heerlijk stadje met dito sfeertje, een rondje doen in een twee-pk-wagentje om zo op ons gemak het centrum te kunnen bekijken. Onze Jan (Milt) wilde eerste niet, maar toen hij voor op de bok mocht plaatsnemen ging die toch mooi mee. Als dank daarvoor deponeerde één van de paarden een lekker toetje voor hem, wat door de bestuurder van het geheel netjes werd opgevangen en onder Jan`s bankje werd bewaard. Dat vond hij zo`n leuk gebaar, dat hij de koetsier na afloop een vette fooi gaf. Daarna stapten we weer op om het gebied verder te leren kennen, wat inhield dat er heerlijk bochtenwerk gemaakt werd, waarna we rond drie uur weer in het hotel terug keerden, om ons te goed te doen aan het heerlijke Duitse bier en op het terras terug denken aan de aan al die mooie dorpen en wegen die gepasseerd waren.
Zondag komt de gedachte bij je op dat je morgen al weer terug moet, dus deze dag nog volop gaan genieten van al die prachtige wegen, en al rijdend om je heen kijken naar die fantastische natuur waar je doorheen rijdt. Even nog snel naar Wernigenrode om een bezoek te brengen aan dat mooie kasteel boven de stad en te ervaren wat een mooi uitzicht je hebt over de stad en de vallei. Vandaar via een grote omweg weer richting hotel om te beseffen dat je eigenlijk nog wel een weekje zou willen blijven, niet in de laatste plaats vanwege de voortreffelijke verzorging in het hotel, goede kamers en lekker eten, plus het goede zwembad maakte het verblijf zeer aangenaam voor ons allen. Maar ook de goede onderlinge kameraadschap maakte dat dit voor mij - en ik denk voor ons allemaal - een onvergetelijk weekend werd.
Maandag gingen we dus met een goed gevoel weer richting De Bilt en omgeving, om de tassen en koffers af te halen, en in gedachten al weer te hunkeren naar het volgende buitenlandweekend, wetende dat het pas weer over een jaar zal zijn.
Bedankt allemaal voor dit gezellige weekend.
Henk van de Klomp
En jullie webmaster heeft weer enkele uurtjes besteed aan het verzamelen, ordenen en selecteren van de toegezonden foto's. Het zijn er 60 geworden zodat je een heel aardige indruk krijgt van deze Harz-special 2010. Met dank aan Jos, Hans en ikzelf... Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Wat hadden wij een mazzel bij de monsterrit van zondag 4 juli. Er was geen voetbalwedstrijd en het weer was goed. Eigenlijk te goed. De week ervoor temperaturen van meer dan 30 graden. Dan gaat een weldenkend mens toch niet op de motor zitten? Dan zoek je een lekker koel plekje op het terras of achter in de tuin. Maar nee hoor, er werd toch gereden.
Het aantal deelnemers was echter omgekeerd evenredig aan de temperatuur. Er waren welgeteld 12 toeristische motoren en 8 sportievelingen. Daar de temperatuur die dag tot rond de 28 graden zou stijgen en het een lange tocht zou worden, was van tevoren al besloten om de start rond half 10 te laten plaatsvinden. En aangezien wij de medewerkers van de Qwibus niet konden verplichten om na een late zaterdagavond ook nog een keer op zondagmorgen om negen uur de koffie klaar te hebben, was besloten om bij restaurant De Biltsche Hoek te vertrekken. De koffie met cake werd dit keer betaald door de BMV zelf. Klokslag half 10 vertrok de toeristische groep, uitgezwaaid door Peter van der Veen, onder leiding van onze vaste voorrijder Ton Sturkenboom. Die had de tocht voor de zekerheid al twee keer daarvoor verreden om alle wegomleggingen in kaart te kunnen brengen en eventueel de route aan te passen.
De rit ging richting Beusichem waar René van Oyen (met fotografe Ursula) ons stond op te wachten. Hij woont in Culemborg, op een steenworp afstand van Beusichem dus overdreven om eerst naar De Bilt te rijden. Vanuit het oogpunt van René verscheen aan de andere kant van de Lek, als eerste de sportgroep onder leiding van Martin. Erg grappig om te zien was dat toen Martin vaart minderde om rechtsaf de pont te nemen, dat de rest van de rijders er vol-gas vandoor gingen, rechtdoor dus. Het duurde even voordat ze doorhadden dat Martin “ergens anders” was. Een kleine vijf minuten later hoorden wij ze weer aankomen. Ondertussen kwam ook de toergroep onder leiding van Ton in zicht, zodat ze met z'n allen gezellig samen konden overvaren. En gezellig was het!
De tocht voerde ons over prachtige weggetjes langs en over verschillende grote rivieren. Bij Rijswijk het Amsterdan-Rijnkanaal, bij Beneden-Leeuwen de Waal, bij Molenhoek het Maas-Waalkanaal, eindigend in Looier Heide waar wij bij restaurant “The Old Inn” rond twaalf uur aankwamen om gezellig een lunch te gebruiken. De sportgroep was daar reeds aangekomen, maar gebruikte alleen een kop koffie met wat lekkers erbij. Nadat de inwendige mens was versterkt, togen wij weer op weg tot aan Swolgen, dan tot aan Volkel en werden gehuchten als Erp, Boerendonk en Handel gepasseerd. Het tempo was goed en ondanks de warmte viel het toch reuze mee. Zo lang je maar bleef rijden, was er niets aan de hand. Na een uurtje of twee zo lekker tuffen, stopte onze Ton bij een heel gezellige uitspanning (De Peelduiker, nabij Elsendorp) waar ook de sportgroep was neergestreken. Zij hadden daar de lunch gebruikt. Maar daar het terras redelijk bezet was, stapten zij op om plaats te maken voor de toergroep. Door de warmte werd er door menig motorrijder flink veel vocht ingeslagen. De ober kon de cola, ice-tea en andere non-alcoholische dranken niet aanslepen. Ook van de ijskaart werd grif gebruik gemaakt. Wat smaakt alles dan prima als het zo warm is.
Nadat iedereen weer verzadigd was werd de tocht voortgezet. Een drietal motorrijders haakten door privéomstandigheden af en namen de snelweg terug naar huis. De rest kon genieten van een schitterende tocht rondom Nijmegen (via Landhorst, Rijkevoort, Gennep, Milsbeek, Groesbeek [ondergetekende heeft tijdens de Nijmeegse Vierdaagse de Zevenheuvelenroute gelopen en was blij verrast deze weg nog te herinneren] en Beek). Via Lent, Elst (Gld.), Hemmen, Kesteren, Rhenen en Elst (Utr.), reden wij in een vrijwel rechte lijn terug naar de Qwibus alwaar wij even na half zeven aankwamen.
Ondanks de warmte was het een prachtige dag met dank aan Martin voor het uitzetten van de tocht en bovenal door de inzet van Ton voor de voorverkenning en zijn perfecte voorrijden. Bedankt iedereen voor de gezellige tocht.
Geschreven door Jos Westendorp (aangevuld door René van Oyen)
Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Helaas... Er is geen toerverslag bij de webmaster binnengekomen... Gelukkig dat Martin wèl nog wat foto's heeft doorgestuurd... Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Helaas... Wederom geen toerverslag, maar wel een hoop foto's (Martin & Dennis bedankt !!)... Overigens waren er slechts 35 deelnemers, viel het aandenken in de smaak en was het 's middags wel héél erg vochtig. Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Wie wil zijn schrijverskwaliteiten botvieren op de webmaster en een vermakelijk toerverslagje schrijven? Misschien een leuk idee om hiervoor de introducée te porren??... Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Jaja... De allerlaatste clubrit is verreden en - ondanks eerdere weersvoorspellingen - werd het een zonovergoten dag! Bovendien werd het een bovengemiddelde opkomst en deden 33 deelnemers een letterlijke duit in het doosje. Totaal werd er iets minder dan 250 Euro gedoneerd waarmee door de verdubbeling vanuit de clubkas er een symbolische cheque van € 500,-- aan Stichting AAP kon worden overhandigd. Wederom een zeer geslaagde dag... Bekijk HIER de foto's (JavaScript).
Zo... En dat waren weer alle clubritten van 2010. Inmiddels zijn ook de gebruikelijke foto/video-avond en de speciale GPS-avond succesvol afgewerkt. Rest mij nog te zeggen voor de dóórrijders, doe voorzichtig, en ik wens iedereen een prettige winterperiode toe. Op naar 2011, want als het aan ons (het lief- en voltallige clubbestuur) ligt, zal ook dat weer een uiterst prettig motorjaar worden!
~~~ secretaris & webmaster René ~~~